نقش معاون فرهنگی دانشگاه تهران در غائله دوشنبه-متن طنز

همین دو قاب، تصویری روشن از غائله‌ای می‌دهد که به نام یک اعتراض مسالمت‌آمیز دانشجویی انجام شد. نگاهی به توئیت یکی از دانشجویان دانشگاه تهران تصویر بهتری هم ارائه می‌کند از تجمعی که گرچه به اسم دانشگاه تهران بود، اما چپ‌ها دوستان‌شان از دانشگاه‌های دیگر و حتی دوستانی غیردانشجو را به اردوکشی آوردند.

او که در مخالفت با تجمع چپ‌ها در حیاط دانشگاه حضور یافته، می‌نویسد: «بعد از این‌که یکی داشت چادرمو می‌کشید و یکی از پشت مشت میزد تو کمرم خودمو کشیدم عقب و یکی از پسرانی که خیلی دغدغه آزادی پوشش داشت بلند گفت: اون شال سبزه که روشو پوشونده و میزنه عجب شیرزنیه اون یکی جواب داد دخترای امیرکبیرنا!» یعنی از دانشگاه امیرکبیر بودند و نه تهران. دانشجوی دیگری هم در مقابل غائله چپ‌ها در تجمع حاضر شده، خطاب به فردی از حامیان این تجمع غیرقانونی می‌نویسد: «همه کسانی که توی سالن آوینی جمع شده بودن از طرف ما کارت‌های دانشجویی شون رو نشون دادن و حتی یه نفر ازشما کارتی نداشت که بالا بگیره.»

چپ‌ها روز دوشنبه از دانشگاه‌های دیگر و حتی از غیردانشجو‌ها یارکشی کردند تا تجمع‌شان علیه حجاب و علیه روزه پرتعداد جلوه کند، اما در برابر حضور پرتعداد دانشجویان مذهبی دانشگاه تهران به در بسته خوردند. این میان، اما دانشجو‌های دانشگاه تهران از یک نفر دیگر هم نام می‌برند که نمی‌توان از نقش او در چگونگی پیشبرد این غائله چشم پوشید و او کسی نیست جز معاون فرهنگی دانشگاه تهران؛ مجید سرسنگی. کسی که دانشجویان مخالف حجاب را به سالن آمفی تئاتر دانشگاه راهنمایی کرده، اما فضای چندانی به دانشجویان موافق حجاب نداده و بعد هم پشت میکروفن گفته که «۲۰ سال است شما حرف زدید، بگذارید بقیه هم حرف بزنند!» کسی که پیش از این نسبت به نامه چند هزار نفری دانشجویان و اساتید دانشگاه تهران نسبت به پوشش نامناسب تعدادی از دانشجویان بی اعتنایی کرده و روز تجمع هم به مخالفان حجاب فرصت قرائت بیانیه داده ولی این سو به دانشجویان حامی حجاب فرصت صحبت نداده است. دبیر جامعه اسلامی دانشگاه تهران می‌گوید: «یکی از گلایه‌های ما از حراست دانشگاه این است که چرا روز گذشته و زمانی که از التهاب جو دانشگاه با خبر شدند، در بازدید کارت‌های دانشجویی در ورودی‌های دانشگاه تساهل به خرج دادند. همچنین مسئولان فرهنگی دانشگاه در این قضیه بسیار واداده عمل کردند و به رغم مخالفت دانشجویان انقلابی در رابطه با رسمیت دادن به اقدامات ضددینی عده‌ای هنجارشکن، اما متأسفانه با دخالت آقای سرسنگی، معاون فرهنگی دانشگاه تهران، عملاً آن اقدامات هنجارشکنانه در فضای دانشگاه به رسمیت شناخته شد.» چند توئیت از یک دانشجوی علوم سیاسی را در مورد سرسنگی بخوانیم: «مجید سرسنگی در زمان ریاست محمدرضا عارف بر دانشگاه تهران رئیس دفتر او بود. در انتخابات سال ۸۴ هم رسماً از معین حمایت کرد. بعد از تغییر دولت او که جایگاهش را از دست رفته می‌دید، با تغییر رویکرد توانست کرسی‌ای در خانه هنرمندان زیرمجموعه بسیج هنرمندان کسب کند. با موفقیت در این کار او وارد تیم قالیباف شد و همزمان توانست وارد سازمان زیباسازی شهرداری تهران شود. او در انتخابات ۹۲، اما دوباره به سراغ عارف رفت و رابط ستاد دانشگاهیان او شد. بعداز رأی آوردن روحانی دوباره پای سرسنگی در هیئت رئیسه دانشگاه تهران بازشد. معاون دانشگاه تهران سرخط بسیاری از خبر‌ها شد. بعد‌ها مشخص شد برای پوشش خبری اخبارش به خبرنگاران هدیه می‌دهد. اما مسئله خیلی مهم‌تر آن بود که شورای عفاف و حجاب را که در دانشگاه تهران شکل گرفته بود و تقریباً به مرحله تنظیم آیین‌نامه هم رسیده بود، او شخصاً ملغا کرد و باشگاه دانشجویان را در اختیار جریانی قرارداد که از نظر فرهنگی هیچ علقه‌ای به جریان فرهنگی ایرانی و اسلامی نداشتند. حالا یک سؤال! جناب دکتر سرسنگی این ما هم هستیم که ۲۰ سال است تریبون داریم یا شمایید که با خوابیدن وسط لحاف و جفت‌کردن کفش اصحاب قدرت در قدرت هستید؟!» به نظر می‌رسد بررسی نقش مدیران دانشگاه تهران در این غائله قابل تأمل باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *